દરિયો 


અનીલ જોશીની “ઓરાં આવો તો વાત કરીએ” પુસ્તકમાંથી

દરિયો

દરિયો બનીને હું તો પડઘાતો નીકળું પથ્થરને અડકું તો રેતી

રેતીના કણકણમાં સળવળતો ઘૂઘવાટ એકલતા સાંભળી લેતી.

ભૂખરી દિશાઓના ધુમ્મસિયા વાયરે ઓસરતો જાય અંધકાર

ઊછળતાં મોજાંની કારમી પછાડના પરપોટે ફૂટતું સવારman-riding-wave

ઘૂઘવતા તડકાની સોનેરી લ્હેરખી વિખરાતું ફીણ જોઇ રે’તી

દરિયો બનીને હું તો પડઘાતો નીકળું પથ્થરને અડકું તો રેતી.

અંધારે અજવાળે ડૂબતો રહું ને મારા, અંતરમાં ખળભળે બળાપો

તરનો રાખે રે મને નાનકડો સાવ પેલા ખારવાના ગીતનો તરાપો.

અફળાતી કાય મારી નભમા સમાય ના! વરસીને ઝરણું થઇ વ્હેતી

દરિયો બનીને હું તો પડઘાતો નીકળું પથ્થરને અડકું તો રેતી.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s