પુસ્તક પરિચય — Still me

છોકરી અપંગ માણસની સેવા કરતી હોય છે તેઓ બંને પ્રેમમાં પડે છે. માણસ જાણે છે કે આગળ ભવિષ્ય નથી એટલે

Image credit: jojomoyes.com

તે નીરાશ થઈને આપઘાત કરે છે. તેના સબંધ દરમિયાન તેણે ઘણી શીખામણો આપી હોય છે જે તેને ભવિષ્યની મુશ્કેલીઓમાં કામ આવે છે. એમાની એક શીખામણમાં તને શું બનવુ છે. તારી જાતને ઓળખી મનગમતુ કામ શોધી કાઢજે.

પછી તે બીજાના પ્રેમમાં પડે છે તે દરમિયાન તેનો ભત્રીજો ન્યયોર્કમાં પૈસાદાર કુટુંબમાં એક વર્ષની નોકરી કરવા બોલાવે છે. તે સાહસ કરીને નવા અનુભવ લેવા ઉપડે છે. રોજ તેના પ્રેમીને ઈ-મેઈલ કરતી રહે છે.

એરપોર્ટથી માંડીને રોજે રોજના અનુભવો અને લંડનમાં પોતાની નાનકડી દુનિયા સિવાય કંઈ જોયેલુ ન હોવાથી અચરજ પામે છે.

તેનુ કામ માનસિક તાણ અનુભવતી નીરાશ બાઈને સાથ આપવાનુ હોય છે. પૈસાદાર સમાજમાં ફરવાથી તેને ઘણું જાણવા મળે છે પણ તેમાં તેને ગુંગણામણ થતી હોય છે. તેને બધું ઓપચારીક લાગે છે. તે હંમેશા લંડન સાથે સરખામણી કરતી રહે છે. ત્યાં તેના દાદા ગુજરી જાય છે ; વણ કહેલી વાતો, અને મરતી વખતે સેવા ન કર શકી તેનો અફસોસ થાય છે. તે અઠવાડિયાની રજા લઈને ઉપડે છે.

ફ્યુનરલમાં આગલા પ્રેમીને મળે છે. વચમાં દરિયાપારના સહવાસને લીધે અને બંનેના કામના બોજાને લીધે થએલી ગેર સમજ દૂર થાય છે.

નવલકથાના અંતમાં તેને મળવાની અધીરતાનુ પળેપળનુ વર્ણન સુપરે છે.છેલ્લે વિચાર કરે છે કે મેં આખી જીંદગી બીજાની સેવા કરી છેં હવે મારે મારી રીતે જીવવું છે.

પૈસાદાર લોકોના જીવન, તેના સબંધો, તેને શા માટે છ મહિનામાં પાછું જવું પડે છે અને તેના ન્યુયોર્કના અનુભવો વાંચવા માટે જીણવટભર્યા વર્ણન કર્યાં છે.


પુસ્તક પરિચય: કોકિલા રાવળ
પુસ્તક: Still Me
નવલકથાકાર: Jojo Moyes ( #1 best selling author of “Me before you “)

સ્વમાન જાગ્યું

દક્ષિણ આફ્રિકા ગયા પછી ડરબન થી પ્રિટોરિયા જવા માટે ગાંધીજી રેલ્વેની પહેલા વર્ગની ટિકિટ કઢાવી ગાડીમાં બેઠા. રાતના નવ વાગ્યે મેરિત્સબર્ગ સ્ટેશન આવ્યું. ત્યાં એક ગોરો ઉતારુ તે ડબામાં આવ્યો. ગાંધીજીને જોઈને એણે કોઈ અમલદારને બોલાવ્યો. અમલદારે ગાંધીજીને ત્રીજા વર્ગના ડબામાં જવાનું કહ્યું. ગાંધીજીની પાસે પહેલા વર્ગની ટિકિટ હતી એટલે એમણે ના પાડી. સિપાઈને બોલાવીને એલોકોએ ગાંધીજીને જબરદસ્તીથી નીચે ઉતરાવ્યા. તેમણે બીજા ડબામાં જવાની ના પાડી. ગાડી ઉપડી. ગાંધીજી પ્રતિક્ષાલયમાં બેઠા. ઠંડી ખૂબ હતી. કોટડીમાં દીવો નહોતો. એ અંધારામાં ને ટાઢમાં ગાંધીજીએ આખી રાત વિચાર કર્યો:

‘કાં તો મારે મારા હકોને સારુ લડવું અથવા પાછા જવું. નહીં તો જે અપમાનો થાય તે સહન કરવાં ને પ્રટોરિયા પહોંચવું. અને કેસ પૂરો કરીને દેશ જવું. કેસ પડતો મૂકીને ભાગવું એ તો નામર્દી ગણાય.મારા ઉપર દુ:ખ પડ્યું તે તો ઉપરચોટિયું દરદ હતું; ઊંડે રહેલા એક મહારોગનુુ તે લક્ષણ હતું. આ મહારોગ રંગદ્વેષ. એ ઊંડો રોગ નાબૂદ કરવાની શક્તિ હોય તો તે શક્તિનો ઉપયોગ કરવો. તેમ કરતાં જાત ઉપર દુ:ખ પડે તે બધાં સહન કરવાં. અને તેનો વિરોધ રંગદ્વેષ દૂર કરવા પૂરતો જ કરવો.’

સત્યાગ્રહનું આ બીજ હતું.

હિંદની આઝાદીનું આ પહેલું પ્રકરણ હતું.


લેખક: ફાધર વાલેસ (ગાંધીજી અને નવી પેઢી) ના સૌજન્યથી.

કબિતિકા ૧

Photo credit: Kokila Raval

પાંખડીઓ ચૂંટવાથી
પુષ્પનું સૌંદર્ય પામી નથી શકાતું.

 

By plucking her petals
You do not gather the beauty of the flower.

 

(Stray Birds)

 


પાષણપથના પગથારે,
એકાંતની મરુભૂમીમાં
મારો સખા એકલવાયો બેઠો છે.

At the end of the stony path,
In the country of virgin solitude,
My friend is sitting all alone.

(Gitanjali)


માત્ર આંખોના અતિથિ લેખે
તેને તારા આવાસમાં ન બોલાવ;
અંતરના ઉંબર પર ઉમળકા ભર્યાં નિમત્રણ પાથરી દે.

Bring him not into your house as
the guest of your eyes;
but let him come at your heart’s invitation.

(Creative unity)


રવિદ્રનાથ ટાગોરના પુસ્તક સપ્તપર્ણીનીકબિતિકા ઈંગલીશમાં લખાયેલી છે.
અનુવાદક: જયંત મેઘાણી
સંપાદક: કોકિલા રાવળ