બાપુની નાનપણની વાર્તા / Stories from Bapu’s life


ઘોરી અંધારી રાતથી મોહન ડરતો હતો. તેને કાયમ ભૂતની બીક લાગતી. જ્યારે રાતે એકલો હોય, ત્યારે તેને થતું કે ક્યા ખૂણેથી ભૂત ઓચીંતાનો તેની ઉપર છલાંગ મારશે. આજની અંધારી રાત એવી હતી કે માણસ પોતાનો હાથ પણ ન જોઈ શકે.

Image: Mickey Patel

મોહનને એક ઓરડામાંથી બીજા ઓરડામાં જવું હતું પણ તેના પગ સીસાની જેમ ભારે થઈ ગયા. અને તેનું હૃદય ઢોલની જેમ ધબકવા લાગ્યુ. તેની બુઢી કામવાળી રંભા દરવાજા આગળ ઉભેલી હતી

“બેટા, શું થયું?“ તેણે હસ્તા હસ્તા પૂછ્યું.

“દાઈ, હું બી ગયો છું.” મોહને કહ્યું.

“બેટા, શેનાથી બી ગયો?”

“જુઓ કેટલું અંધારૂ છે! મને ભૂતની બીક લાગે છે!” મોહને બીતા બીતા હોટ ફફડાવ્યા.

રંભાએ પ્રેમથી મોહનની માથે ટપલી મારી અને કહ્યું , “સાંભળ અંધારી રાતથી કોઈ બીતુ હશે? રામનુ નામ લે તો કોઈ ભૂત તારી આગળ ફરકશે નહીં! અને જોજે ને તું તારો વાળ વાંકો નહીં થાય, અને રામ તારૂ રક્ષણ કરશે.“

રંભાના શબ્દોથી તેનામાં હિંમત આવી અને તે રામનુ રટણ કરતો બાજુના ઓરડામાં ગયો.

તે દિવસથી જ્યારે મોહન એકલો પડી ગયો હોય, કે બીતો હોય, ત્યારે તેને થતું કે જ્યાં સુધી રામ તેની સાથે છે ત્યાં સુધી તે સહી સલામત છે.

આ શ્રધ્ધાથી ગાંધીજીને આખી જિંદગીમાં શક્તિ મળી, અને મરતી વખતે પણ તેના હોટને ટેરવે રામનુ નામ હતું.


અંગ્રેજીમાથી અનુવાદ — કોકિલા રાવળ

Stories from Bapu’s life, by Uma Shankar Joshi

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s