ઉપવને આગમન

તમારા અહીં આજ પગલાં થવાનાં, ચમનમાં બધાંને ખબર થૈ ગઈ છે. ઝુકાવી છે ગરદન બધી ડાળીઓએ, ફૂલોની ય નીચી નજર થૈ ગઈ છે. શરમનો કરી ડોળ સઘળું જુએ છે કળી પાંદડીઓનાં પડદે રહીને, ખરૂં જો કહી દઉં તો વાતાવરણ પર તમારાં નયનની અસર થૈ ગઈ છે. બધી રાત લોહીનું પાણી કરીને બિછાવી છે મોતીની સેજો … Continue reading ઉપવને આગમન

કાચા કુંવારા એક છોકરાને

કાચા કુંવારા એક છોકરાને એકાએક વરસ થયાં છે હવે વીસ એના હોઠો પર ઊગી છે કીસ કાલ સુધી રુંવાટી ઊગતી જે જગાએ આજ હવે ફૂટી છે મૂછો છોકરીને જોઈને રણકેલી ધંટડીનો ઘંટારવ છેકરાને પૂછો સપનામાં પૂછે છે બનશે મિસિસ? તમને કહું છું ઓ મીસ? છોકરાના મોડેથી ઊઠવાના કારણમાં છાતીમાં ઝીણો વરસાદ છોકરીના રોજરોજ કરવા દર્શન … Continue reading કાચા કુંવારા એક છોકરાને

ગાય તેનાં ગીત

આપણને થાય એવું વાદળને થાય એવું ઝરણાને થાય એવું ઘાસને આવી ઘટનામાં જે ડુંગરને થાય થાય નેવેથી દડદડતા ગામને તમનેયે થાય ચાલ ટહુકો થઈ જાઉં અને ઝાડ તળે ગહેકું કે પાનમાં અને ચોમાસું ગાજે છે રાનમાં આંખોમાં પાણી તો આવે ને જાય નથી ભીતર ભીનાશ થતી ઓછી વધઘટનો કાંઠાઓ રાખે હિસાબ નથી પરવા સમંદરને હોતી … Continue reading ગાય તેનાં ગીત

એક વિરાટ નકશીદાર મંદિર

એક વિરાટ નકશીદાર મંદિર, મંદિર પર સોનાનો કળશ, બાજુમાંથી પસાર થતી એક ગામડિયણ એના માથા પર માટીનો ઘડો આ બંનેની વચ્ચે હું ઊભો છું કાચો કુભ લઈને. મને ખબર નથી કે તૃપ્તિ થાય એવું જળ સુવર્ણકળશ આપશે કે માટીનો ઘડો ! ! ૯-૭-૧૯૮૮ ( સંપાદન : સ્વ. સુરેશ દલાલ ) ‘કવિ અને કવિતા કેટલાંક કાવ્યો’ … Continue reading એક વિરાટ નકશીદાર મંદિર

કાળુડો રંગ

હાં રે મને વા’લો છે આભમાં ઊભેલી કો વાદળીનો કાળુડો રંગ. હાં રે બીજો વા’લો છે હીરલે મઢેલી મધરાતડીનો કાળુડો રંગ. હાં રે મને વા’લો છે ભાભી તણા ઘાટા અંબોલડાનો કાળુડો રંગ, હાં રે બીજો વા’લો છે માવડીના નેણાંની કીકીઓનો કાળુડો રંગ. હાં રે મને વા’લો ગોવાલણીની જાડેરી કામળીનો કાળુડો રંગ, હાં રે બીજો વા’લો … Continue reading કાળુડો રંગ

ડર 

પછી મારાથી પુછાઈ ગયું આંગળીઓને હવે તમે આટલી બધી ધ્રુજો શાને? કરચલીદાર આંગળીના ટેરવે ફૂટી રતાશ હસીને જાણે એકઠી કરી રહી કુમાશ,કહે: કેટકેટલી લાગણીઓની ટ્રેનો દોડી મહીં ભાવવાહી પળોના કાફલા રોકાયા અહીં હવે તો એની સ્મૃતિઓ ક્ષણિક ડોકાય છે પછી તો આંગળીઓએ પૂછી લીધું જ મને ડર વૃધ્ધત્વનો હવે સતાવી રહ્યો છે તને? લક્ષ્મણ રાધેશ્વર, ભાવનગર, ૧-૬-૨૦

ખુશાલી

વને વને પ્રગટે કુસુમે કોની આમ ખુશાલી? ધરતી હરખી ફુલફુલ માંહી નભ નવતેજ નિહાળી, પવન ભરી પરિમલથી દેતી ઘર ઘર તેજવધાઈ ! વને વને. રાત તણી આ વાત બધી આ દિનને જે કહેવાની, રંગ રંગથી તિમિર મહીં એ ફુલમાં આમ લખાઈ ! વને વને.   કવિ : પ્રહલાદ પારેખ ( સરવાણી )ના સૌજન્યથી. સંપાદક : … Continue reading ખુશાલી

ડર

પછી મારાથી પુછાઈ ગયું આંગળીઓને હવે તમે આટલી બધી ધ્રુજો શાને? કરચલીદાર આંગળીના ટેરવે ફૂટી રતાશ હસીને જાણે એકઠી કરી રહી કુમાશ, કહે: કેટકેટલી લાગણીઓની ટ્રેનો દોડી મહીં ભાવવાહી પળોના કાફલા રોકાયા અહીં હવે તો એની સ્મૃતિઓ ક્ષણિક ડોકાય છે પછી તો આંગળીઓએ પૂછી લીધું જ મને ડર વૃધ્ધત્વનો હવે સતાવી રહ્યો છે તને? Laxman … Continue reading ડર

મા! હું આવી…

મા માટેનો ખાસ દિવસ. અહીં આ દિવસે તેને બહુ માન અપાય છે. તેને અભિનંદન ઉપરાંત ફુલ નો ગુલદસ્તો ચોકલેટની ભેટ મળે છે. ધણા તેને કપડાલતા વગરેની ભેટ સોગાદ પણ આપે છે. ન આવી શકે કે દૂર રહેતા હોય તો પોસ્ટખાતાને કે UPSને ખટાવે છે. ફોન ઈ-મેઈલ પણ થાય છે. Happy Mother’s Day! મહિયરને આંગણે પગ … Continue reading મા! હું આવી…

સુવર્ણ પ્રકાશ

સુવર્ણ પ્રકાશ સુવર્ણ પ્રકાશ મસ્તકે ઊતર્યો, તિમિરમાં સૂર્ય તેજ પ્રકાશ્યું, સુશુપ્ત ડહાપણ ઉજાગર થયું, નિરવ રોશની અને જ્યોત પ્રગટયાં. પછી પ્રકાશ કંઠે ઉદઘાટીટ થયો, વક્તવ્યને દિવ્યતા બક્ષી, સંગીતનો નાદ રણક્યો, શબ્દ અમૃત પામ્યો. સુવર્ણ પ્રકાશ હૃદયે ઉતર્યો, શાશ્વતીનું સાન્નિધ્ય પ્રગટ્યું, પ્રભુનું મંદિર બન્યું, લાગણીના સૂર ગૂંજ્યાં. સુવર્ણ પ્રકાશ પગ સુધી પહોંચ્યો, સ્થાયી થઈને રમમાણ બન્યો. … Continue reading સુવર્ણ પ્રકાશ