કાળુડો રંગ

હાં રે મને વા’લો છે આભમાં ઊભેલી કો વાદળીનો કાળુડો રંગ. હાં રે બીજો વા’લો છે હીરલે મઢેલી મધરાતડીનો કાળુડો રંગ. હાં રે મને વા’લો છે ભાભી તણા ઘાટા અંબોલડાનો કાળુડો રંગ, હાં રે બીજો વા’લો છે માવડીના નેણાંની કીકીઓનો કાળુડો રંગ. હાં રે મને વા’લો ગોવાલણીની જાડેરી કામળીનો કાળુડો રંગ, હાં રે બીજો વા’લો … Continue reading કાળુડો રંગ

ડર 

પછી મારાથી પુછાઈ ગયું આંગળીઓને હવે તમે આટલી બધી ધ્રુજો શાને? કરચલીદાર આંગળીના ટેરવે ફૂટી રતાશ હસીને જાણે એકઠી કરી રહી કુમાશ,કહે: કેટકેટલી લાગણીઓની ટ્રેનો દોડી મહીં ભાવવાહી પળોના કાફલા રોકાયા અહીં હવે તો એની સ્મૃતિઓ ક્ષણિક ડોકાય છે પછી તો આંગળીઓએ પૂછી લીધું જ મને ડર વૃધ્ધત્વનો હવે સતાવી રહ્યો છે તને? લક્ષ્મણ રાધેશ્વર, ભાવનગર, ૧-૬-૨૦

ખુશાલી

વને વને પ્રગટે કુસુમે કોની આમ ખુશાલી? ધરતી હરખી ફુલફુલ માંહી નભ નવતેજ નિહાળી, પવન ભરી પરિમલથી દેતી ઘર ઘર તેજવધાઈ ! વને વને. રાત તણી આ વાત બધી આ દિનને જે કહેવાની, રંગ રંગથી તિમિર મહીં એ ફુલમાં આમ લખાઈ ! વને વને.   કવિ : પ્રહલાદ પારેખ ( સરવાણી )ના સૌજન્યથી. સંપાદક : … Continue reading ખુશાલી

ડર

પછી મારાથી પુછાઈ ગયું આંગળીઓને હવે તમે આટલી બધી ધ્રુજો શાને? કરચલીદાર આંગળીના ટેરવે ફૂટી રતાશ હસીને જાણે એકઠી કરી રહી કુમાશ, કહે: કેટકેટલી લાગણીઓની ટ્રેનો દોડી મહીં ભાવવાહી પળોના કાફલા રોકાયા અહીં હવે તો એની સ્મૃતિઓ ક્ષણિક ડોકાય છે પછી તો આંગળીઓએ પૂછી લીધું જ મને ડર વૃધ્ધત્વનો હવે સતાવી રહ્યો છે તને? Laxman … Continue reading ડર

મા! હું આવી…

મા માટેનો ખાસ દિવસ. અહીં આ દિવસે તેને બહુ માન અપાય છે. તેને અભિનંદન ઉપરાંત ફુલ નો ગુલદસ્તો ચોકલેટની ભેટ મળે છે. ધણા તેને કપડાલતા વગરેની ભેટ સોગાદ પણ આપે છે. ન આવી શકે કે દૂર રહેતા હોય તો પોસ્ટખાતાને કે UPSને ખટાવે છે. ફોન ઈ-મેઈલ પણ થાય છે. Happy Mother’s Day! મહિયરને આંગણે પગ … Continue reading મા! હું આવી…

સુવર્ણ પ્રકાશ

સુવર્ણ પ્રકાશ સુવર્ણ પ્રકાશ મસ્તકે ઊતર્યો, તિમિરમાં સૂર્ય તેજ પ્રકાશ્યું, સુશુપ્ત ડહાપણ ઉજાગર થયું, નિરવ રોશની અને જ્યોત પ્રગટયાં. પછી પ્રકાશ કંઠે ઉદઘાટીટ થયો, વક્તવ્યને દિવ્યતા બક્ષી, સંગીતનો નાદ રણક્યો, શબ્દ અમૃત પામ્યો. સુવર્ણ પ્રકાશ હૃદયે ઉતર્યો, શાશ્વતીનું સાન્નિધ્ય પ્રગટ્યું, પ્રભુનું મંદિર બન્યું, લાગણીના સૂર ગૂંજ્યાં. સુવર્ણ પ્રકાશ પગ સુધી પહોંચ્યો, સ્થાયી થઈને રમમાણ બન્યો. … Continue reading સુવર્ણ પ્રકાશ

પતંગિયાં

ઊડતાં પતંગિયાં, નાચે પતંગિયાં, લહેરથી હવામાં ઝૂલે રે ... રંગબેરંગી સોહે રે, ચીતરેલા જાણે પીંછીએ ટપકાંની ભાત એની ન્યારી રે ... નાનકડી પાંખ તોય દૂ-દૂર જાય, પોતીકું લાગે એને જ્યાં જ્યાં જાય, પરાગની લહાણ એ કરતાં જાય.... ભીતિ વિના એને ભમવું ગમે, મોજથી ફૂલો પર ઝૂમવું ગમે, ખેલદિલી સાથે ખેલવું ગમે... અડવા જાઉં ત્યાં તો … Continue reading પતંગિયાં

રામ કથા

વાંદરાએ બાળી મૂકેલી લંકાથી ચોરી લાવેલા અગ્નિમાં પરીક્ષા પાસ કર્યા પછી, બારીમાં અથડાયેલા ચંન્દ્રના અવાજથી ચોંકેલી દાદરા નીચે બળેલા ખંડેરોમાં ધુમાડાથી સજ્જડ ભરાઈ ભારે થયેલા મૌનના ઢગલા જેવી એ બેઠી હતી. રાત્રે જ્યારે પગલાના અવાજ વગર ચાલેલી - ઊંદરના રાહડા, કરોળિયાની લહરક લહરક પગના ઘસારા અને મગજમાં શબ્દોની અથડામણથી ધસેલી ગતીના ઊહાપોહ -અવાજ શોધવા ? … Continue reading રામ કથા

થોડે થોડે પિયો!

અજરા કાંઈ જર્યા નહિ જાય. એ જી વીરા મારા  ! અજરા કાંઈ જર્યા નહિ જાય. થોડે થોડે સાધ પિયોને હાં. તન ઘોડો મન અસવાર, તમે જરણાંનાં જીન ધરો જી. શીલ બરછી સત હથિયાર, તમે માયલાસે જુદ્ધ કરોને હાં. કળિયુગ કાંટા કેરી વાડ્ય, તમે જોઈ જોઈને પાઉં ધરોને હાં. ચડવું મેર અસમાન, ત્યાં આડા અવળા વાંક … Continue reading થોડે થોડે પિયો!

ખિસકોલી

ખિસકોલી તો રોજ સવારે આંગણે મારે આવે, ગુચ્છા જેવી પૂંછ હલાવી, “કેમ છો?“ કહી ભાગે... મગફળી લઈ આવું ત્યાં ઉતાવળી થઈને નાસે, પાણીલઈને આવું ત્યાં તો કૂદકો મારી ભાગે! દાદીમાના બાગમાં એણે દર બનાવ્યું મોટું, નાનાં-નાનાં બચ્ચાં એમાં ઝીણું- ઝીણું બોલે... દરમાંથી તો છાનાંમાનાં ડોકિયાં બચ્ચાં કરે, માને જોઈને એની પાછળ દોટમદોટા કરે... બોલ્યા વિના … Continue reading ખિસકોલી