ગુજરાતી કહેવતો

 

  • લક્કડ કા લાડુ ખાવે વો ભી પસ્તાવે, નખાવે વો ભી પસ્તાવે.
  • ભેંસ ભાગોળે, છાશ છાગોળે, ઘરમાં ધમાધમ.
  • છાશમાં માખણ જાય ને બૈરી ફુવડ કહેવાય.
  • વાંઢાને ઘેર વલોણું નહિને અપાસરે ઢોકળા નહિ.
  • સુતારનું મન બાવળિયે.
  • દરજીનો દિકરો જીવે ત્યાં સુધી સીવે.
  • ધોબીનો કુતરો નહીં ઘરનો નહીં ઘાટનો.
  • ગરજ સરી એટલે વૈદ વેરી.
  • બ્રાહ્મણ ફેરા ફેરવી દે ઘર ચલાવી ન દે.
  • ડોક્ટરની ભુલ કબરમાં, વકિલની ભુલ ફાંસીને માંચડે.
  • કાજી દુબલે ક્યોં તો સારા ગાંવકી ચિંતા.
  • હળદરને ગાંઠીએ ગાંધી ન થવાય.
  • ઘરના ઘંટી ચાટે ઉપાધ્યાયને આટો.
  • ઊંટના અઢારેય વાંકા.
  • આભ ફાટે ત્યાં થીગડું ન દેવાય.
  • તેજીને ટકોરો, ગધેડાને ડફણાં.
  • અંબાડી હાથી ઉપર શોભે, ગધેડા ઉપર નહીં.
  • હાથીના દાંત દેખાડવાના જુદા અને ચાવવાના જુદા.
  • સો ચુહા મારકે બિલ્લી હજકો ચલી.
  • બિલાડી બચ્ચા માટે સાત ઘર ફેરવે.

લેખક: મંજુ પટેલ

વધુ કહેવતો

 

  • ગાંડી ડાહીને શિખામણ આપે.
  • નબળો ધણી બૈરી ઉપર શૂરો.
  • કડવું ઓસડ મા પાય.
  • મેલોઘેલો માડીનો, છેલછબીલો લાડીનો.
  • છોરૂ કછોરૂ થાય માવતર કમાવતર ન થાય.
  • જમણમાં લાડુ સગપણમાં સાઢુ.
  • બાપ તેવા બેટા વડ તેવા ટેટા.
  • રાજાને ગમી તે રાણી છાણા વીણતી આણી.
  • છાશ લેવા જવી અને દોણી સંતાડવી.
  • લક્ષ્મી ચાંદલો કરવા આવે ત્યારે મો ધોવા નજવાય.
  • જનમ, મરણ,પરણ. ત્રણે ઈશ્વરને શરણ.

મંજુલા પટેલ