ઉપવને આગમન

તમારા અહીં આજ પગલાં થવાનાં, ચમનમાં બધાંને ખબર થૈ ગઈ છે. ઝુકાવી છે ગરદન બધી ડાળીઓએ, ફૂલોની ય નીચી નજર થૈ ગઈ છે. શરમનો કરી ડોળ સઘળું જુએ છે કળી પાંદડીઓનાં પડદે રહીને, ખરૂં જો કહી દઉં તો વાતાવરણ પર તમારાં નયનની અસર થૈ ગઈ છે. બધી રાત લોહીનું પાણી કરીને બિછાવી છે મોતીની સેજો … Continue reading ઉપવને આગમન

કાચા કુંવારા એક છોકરાને

કાચા કુંવારા એક છોકરાને એકાએક વરસ થયાં છે હવે વીસ એના હોઠો પર ઊગી છે કીસ કાલ સુધી રુંવાટી ઊગતી જે જગાએ આજ હવે ફૂટી છે મૂછો છોકરીને જોઈને રણકેલી ધંટડીનો ઘંટારવ છેકરાને પૂછો સપનામાં પૂછે છે બનશે મિસિસ? તમને કહું છું ઓ મીસ? છોકરાના મોડેથી ઊઠવાના કારણમાં છાતીમાં ઝીણો વરસાદ છોકરીના રોજરોજ કરવા દર્શન … Continue reading કાચા કુંવારા એક છોકરાને

ગાય તેનાં ગીત

આપણને થાય એવું વાદળને થાય એવું ઝરણાને થાય એવું ઘાસને આવી ઘટનામાં જે ડુંગરને થાય થાય નેવેથી દડદડતા ગામને તમનેયે થાય ચાલ ટહુકો થઈ જાઉં અને ઝાડ તળે ગહેકું કે પાનમાં અને ચોમાસું ગાજે છે રાનમાં આંખોમાં પાણી તો આવે ને જાય નથી ભીતર ભીનાશ થતી ઓછી વધઘટનો કાંઠાઓ રાખે હિસાબ નથી પરવા સમંદરને હોતી … Continue reading ગાય તેનાં ગીત

એક વિરાટ નકશીદાર મંદિર

એક વિરાટ નકશીદાર મંદિર, મંદિર પર સોનાનો કળશ, બાજુમાંથી પસાર થતી એક ગામડિયણ એના માથા પર માટીનો ઘડો આ બંનેની વચ્ચે હું ઊભો છું કાચો કુભ લઈને. મને ખબર નથી કે તૃપ્તિ થાય એવું જળ સુવર્ણકળશ આપશે કે માટીનો ઘડો ! ! ૯-૭-૧૯૮૮ ( સંપાદન : સ્વ. સુરેશ દલાલ ) ‘કવિ અને કવિતા કેટલાંક કાવ્યો’ … Continue reading એક વિરાટ નકશીદાર મંદિર

કાળુડો રંગ

હાં રે મને વા’લો છે આભમાં ઊભેલી કો વાદળીનો કાળુડો રંગ. હાં રે બીજો વા’લો છે હીરલે મઢેલી મધરાતડીનો કાળુડો રંગ. હાં રે મને વા’લો છે ભાભી તણા ઘાટા અંબોલડાનો કાળુડો રંગ, હાં રે બીજો વા’લો છે માવડીના નેણાંની કીકીઓનો કાળુડો રંગ. હાં રે મને વા’લો ગોવાલણીની જાડેરી કામળીનો કાળુડો રંગ, હાં રે બીજો વા’લો … Continue reading કાળુડો રંગ

ડર 

પછી મારાથી પુછાઈ ગયું આંગળીઓને હવે તમે આટલી બધી ધ્રુજો શાને? કરચલીદાર આંગળીના ટેરવે ફૂટી રતાશ હસીને જાણે એકઠી કરી રહી કુમાશ,કહે: કેટકેટલી લાગણીઓની ટ્રેનો દોડી મહીં ભાવવાહી પળોના કાફલા રોકાયા અહીં હવે તો એની સ્મૃતિઓ ક્ષણિક ડોકાય છે પછી તો આંગળીઓએ પૂછી લીધું જ મને ડર વૃધ્ધત્વનો હવે સતાવી રહ્યો છે તને? લક્ષ્મણ રાધેશ્વર, ભાવનગર, ૧-૬-૨૦

ખુશાલી

વને વને પ્રગટે કુસુમે કોની આમ ખુશાલી? ધરતી હરખી ફુલફુલ માંહી નભ નવતેજ નિહાળી, પવન ભરી પરિમલથી દેતી ઘર ઘર તેજવધાઈ ! વને વને. રાત તણી આ વાત બધી આ દિનને જે કહેવાની, રંગ રંગથી તિમિર મહીં એ ફુલમાં આમ લખાઈ ! વને વને.   કવિ : પ્રહલાદ પારેખ ( સરવાણી )ના સૌજન્યથી. સંપાદક : … Continue reading ખુશાલી

ડર

પછી મારાથી પુછાઈ ગયું આંગળીઓને હવે તમે આટલી બધી ધ્રુજો શાને? કરચલીદાર આંગળીના ટેરવે ફૂટી રતાશ હસીને જાણે એકઠી કરી રહી કુમાશ, કહે: કેટકેટલી લાગણીઓની ટ્રેનો દોડી મહીં ભાવવાહી પળોના કાફલા રોકાયા અહીં હવે તો એની સ્મૃતિઓ ક્ષણિક ડોકાય છે પછી તો આંગળીઓએ પૂછી લીધું જ મને ડર વૃધ્ધત્વનો હવે સતાવી રહ્યો છે તને? Laxman … Continue reading ડર

સંચાર છે ~ પ્રેમનો સંસાર ~ ૨ ગઝલ

સંચાર છે કલ્પનાઓ    તર્કનો   શૃંગાર    છે. સ્વપ્ન  દેખે જે  નયન,  ફનકાર છે. એષણાં વિચલિત કરી ધબકે હૃદય થનગને  મકસદ  બની  મલ્હાર  છે. સાધના     છે   જ્ઞાનની   સંજીવની, ચેતનામાં      જ્ઞાનનો    ભંડાર    છે. સ્નેહબંધન    ચિત્તને    ચંદન    કરે, લાગણીનો    રક્તમાં    સંચાર    છે. મા,  પિતા,  સાથી,   ગુરૂની  … Continue reading સંચાર છે ~ પ્રેમનો સંસાર ~ ૨ ગઝલ

સફળતા જિંદગીની

સફળતા જિંદગીની,  હસ્તરેખામાં નથી હોતી; ચણાયેલી ઈમારત એના નકશામાં નથી હોતી. સુભાગી છે સિતારા કે  ગણતરી થાય છે એની, પ્રણયમાં નહિ તો કોઈ ચીજ ગણનામાં નથી હોતી. મને દીવાનગી મંજૂર છે   આ એક બાબત પર, મહોબ્બતની મજા તમને સમજવામાં નથી હોતી. તમે મારાં થયા નહીં તોયે  મારાં માનવાનો છું, કમી સચ્ચાઈમાં હોય છે,  ભ્રમળમાં … Continue reading સફળતા જિંદગીની